Je hebt als het ware weer collega’s.

Door de huizencrisis en de pensioenencrisis was mijn spaarpotje voor de oude dag opeens heel veel leger dan ik had kunnen bedenken. Ik verveelde mij helemaal niet, er is zoveel te doen!, maar het werd wel urgenter om weer betaald werk te gaan doen. En als je dan niet meer deelneemt aan het arbeidsproces en je bent op een zekere leeftijd, dan kan de arbeidsmarkt grimmig zijn.

Dus toen ik de oproep zag voor Werk voor Elkaar, wat een leuk project!, heb ik mij direct aangemeld.

Wat was het leuk, de herkenning en de support in die grote groep 45-plussers. Zelf kom ik uit de sector Zorg en Welzijn, maar bij Werk voor Elkaar kreeg ik te maken met voormalige bankmedewerkers, een chauffeur, een mevrouw met verstand van pruiken, technische mannen, en zo meer. Dat geeft andere invalshoeken en dat is verfrissend. Daarnaast is het ook een netwerk en je hebt als het ware weer collega’s.

Wel ben ik geschrokken van de nijpende situatie van sommige 45-plussers, nu de sociale zekerheden zoveel verschraald zijn. In Amerika zeggen ze dan: ‘poverty is one cheque ahead’,

De volgende generatie krijgt het veel zwaarder dan mijn generatie!

Na nog geen 2 maanden had ik werk bij het Klaverblad als consulent bij ASK. Men zegt dat ouderen niet flexibel zijn, maar ik werd aangenomen o.a. omdat ik het meest flexibel inzetbaar was. Ik vind het leuk om her en der het elastiek van een organisatie te zijn en bij de tijd te blijven. Als oma kan ik weer volop meedoen met de verhalen over bevallingen en peutersores. En in het werk leer ik de nieuwste snufjes op de computer.

Tja, toen moest ik weg bij Werk voor Elkaar, dat ga ik dus wel missen. Met een paar mensen houd ik nog contact en wie weet wat daar nog uit voortkomt…..

Yvonne W., 62 en met flexpensioen(tje) (Werk voor Elkaar-Goes / 2011)